Florence Scovel Shinn

Florence Scovel Shinn, 24 Eylül 1871'de New Jersey'nin Camden kentinde, köklü bir ailenin kızı olarak dünyaya geldi; büyük büyük dedesi Francis Hopkinson, Amerikan Bağımsızlık Bildirgesi'ni imzalayanlardandı. Eğitimini Philadelphia'da aldı ve sanata duyduğu ilgi onu Amerika'nın en saygın kurumlarından biri olan Pensilvanya Güzel Sanatlar Akademisi'ne taşıdı. Buradaki öğrencilik yıllarında, sonradan Ashcan Okulu'nun tanınmış adlarından olacak ressam Everett Shinn ile tanıştı; 1898'de evlendiler.

Genç çift New York'a, Washington Meydanı yakınındaki bir stüdyo daireye yerleşti. Everett'in bitişikte inşa ettiği tiyatro, dönemin sanat ve tiyatro çevrelerinin uğrak yeri oldu; Everett'in yazdığı üç oyunda başrolü Florence oynadı. Bu yıllarda Florence, Harper's gibi saygın dergilere ve dönemin popüler romanlarına çizimler yapan başarılı bir illüstratör olarak ün kazandı. Sanatçı gözü ve keskin gözlem yeteneği, sonraki kitaplarının en belirgin özelliği olacaktı: insanı tiplemeyle değil, tek bir jestle anlatma becerisi.

1912'de, on dört yıllık evliliğin ardından Everett boşanmak istedi. Bu kırılma Shinn'i duayı, inancı ve söylenen sözün gücünü kendi hayatında denemeye yöneltti. 20. yüzyıl başında Amerika'da biçimlenen New Thought (Yeni Düşünce) akımının en özgün seslerinden biri haline geldi. Onu çağdaşlarından ayıran şey, karmaşık metafizik ilkeleri gündelik hayattan örneklerle, nükteli bir dille ve akılda kalan imgelerle anlatabilmesiydi.

Hayat Oyunu ve Onu Oynama Sanatı'nı (The Game of Life and How to Play It) yayımlayacak bir yayıncı bulamayınca kitabı 1925'te kendi imkânlarıyla bastı; eser kısa sürede geniş kitlelere ulaştı. Bunu 1928'de Sözün Sihirli Değneğindir (Your Word Is Your Wand) ve 1940'ta Başarıya Açılan Gizli Kapı (The Secret Door to Success) izledi. Dördüncü kitabı Sözün Büyüsü (The Power of the Spoken Word), geride bıraktığı notlardan derlenerek 1945'te, ölümünden sonra yayımlandı.

Florence Scovel Shinn 17 Ekim 1940'ta New York'ta öldü. Zihinsel imgeleme, korkusuz inanç ve söylenen sözün gücüne dayanan pratik öğretisi, bir yüzyıl sonra kişisel gelişim geleneğinin temel metinleri arasında okunmaya devam ediyor.